Extra info
Wat is osteopathie?
Extra info
U kan terecht voor meer informatie op volgende websites:
www.sportosteopathie-oudenaarde.be
www.gnrpo.be (groepering, Nationaal en Representatief voor de Professionele Osteopaten)
www.osteopathie.eu (The International Academy of Osteopathy)
www.College-Sutherland.nl (Opleiding Osteopathie Amsterdam)
www.scom.be (Sutherland College of Osteopathic Medecine)
www.fico.be (Flanders International College of Osteopathy)
www.professioneleosteopaten.be
www.osteopathie.nl (Nederlandse Vereniging voor Osteopathie)
www.Osteopathie-nro.nl (Nederlands Register voor Osteopathie)
U bent uiteraard ook welkom in de praktijk (na afspraak).
Op aanvraag behoren voordrachten over osteopathie ook tot de mogelijkheid.
Werkwijze van de osteopaat
Wat is osteopathie?
Werkwijze van de osteopaat
In de osteopathie bestaat geen standaardbehandeling. Elke behandeling is een individuele aangelegenheid. De behandeling gebeurt na verwijzing van arts / specialist of op eigen verzoek van de patiënt. Een verwijzing mag dus , maar is niet noodzakelijk ; ook niet om in aanmerking voor vergoeding te komen door uw ziekenfonds of verzekering.
Algemeen verloopt een behandeling als volgt :
- De behandeling begint in eerste instantie met een uitgebreide gestructureerde anamnese (inleidend gesprek) en een lichamelijk onderzoek. De osteopaat informeert bij de patiënt naar de klachten , de gehele gezondheidstoestand , de essentiële lichaamsfuncties , de medische en chirurgische precedenten , medische onderzoeken , gekregen behandelingen , leefgewoonten in hun socio – psychologische context , enz… Hij doet eveneens beroep op de uitslagen van paraklinische onderzoeken welke de patiënt in zijn bezit heeft ( vb. radiografie , CT-scan , NMR , bloedanalyse , … ) Dit kan nuttige informatie opleveren.
- Vervolgens wordt een gericht manueel (bewegings)onderzoek begonnen. Hij beperkt zich hierbij niet alleen tot de plaats van de klacht maar bekijkt het volledige lichaam . Hierdoor verkrijgt hij een logische verklaring van het letsel geplaatst in de totaliteit van het individu. Hij houdt op die manier niet enkel rekening met het letsel op zich , maar ziet de patiënt in zijn totale persoon. Zodoende gaat hij op zoek naar de mogelijke oorzaak , naar de kern van het letsel waarmee de patiënt hem komt opzoeken. De oorzaak van de klacht bevindt zich vaak op een andere plek dan waar de pijn of symptomen zich uiten. Hierdoor zal de behandeling dikwijls gericht zijn op een andere plaats van het lichaam dan waar de klachten ondervonden worden. De klachten zijn slechts een signaal waarvan de oorzaak veel dieper kan liggen.
- De osteopaat heeft voor de behandeling (het herstellen van de lichaamsbalans) een scala aan manuele technieken die in het algemeen zacht van aard zijn en respect tonen voor het lichaam. Het zijn onder andere manipulaties en zachte weke – delen – technieken. Iedere patiënt geniet een behandeling die specifiek aan zijn geval is aangepast.
Deze behandeling wordt bij elk consult opnieuw geëvalueerd op basis van een reeks voorafgaande onderzoeken. Tevens probeert men de patiënt inzicht te geven wat de oorzaak van de verstoring binnen het lichaam is. De vermoedelijke duur en verdere evolutie van de behandeling wordt eveneens uitgelegd.
De mate van herstellend vermogen is eveneens afhankelijk van de bereidheid van de patiënt om een bijdrage te leveren aan het herstel door bijvoorbeeld zijn/haar leefgewoonten en/of voedingsgewoonten aan te passen. Soms zijn aanvullende adviezen hieromtrent zeer waardevol. Een stuk eigen verantwoordelijkheid speelt dus mee in het gezond worden. Werk voor beiden dus.
Behandelingen
Wat is osteopathie?
Behandelingen
Reacties op de behandeling
De reactie is bij iedereen anders. Tot twee dagen na een behandeling kunnen eventueel vermoeidheid , toename of afname van klachten , hoofdpijn , koude/warmte sensatie , vermoeidheid , pijn op andere plaatsen , emotionele reacties , … voorkomen. Dit zijn normale reacties van het lichaam om zich aan te passen aan een nieuwe situatie. Dit gaat soms niet zonder protest gepaard. Bij twijfel kan de patiënt best eerst de osteopaat contacteren.
Aantal behandelingen
Het aantal behandelingen wordt voornamelijk bepaald door de ernst van de klachten. Omdat de impact op sommige weefsels groter is dan bij andere manuele behandelmethoden , zal de behandelfrequentie lager liggen dan u wellicht gewend bent. Voor recente klachten zijn 3 tot 5 behandelingen vaak voldoende. Om tot herstel te komen van hardnekkige of langer bestaande klachten zijn soms meer behandelingen nodig alvorens een positieve reactie optreedt.. De tijd tussen twee behandelingen varieert van minstens 1 week tot 4 à 6 weken of soms nog langer. Deze tijd heeft het lichaam nodig om tot een nieuw evenwicht te komen. Het kan gebeuren dat de werkelijke oorzaak niet kan worden opgelost. Dan is het zinvol om op regelmatige basis ( om de 2 à 3 maanden ) de beweeglijkheid te herstellen. Uiteindelijk is het de bedoeling dat de afstanden tussen de behandelingen steeds groter worden.
Osteopathie binnen de gezondheidszorg
Wat is osteopathie?
Osteopathie binnen de gezondheidszorg
Osteopathie en klassieke geneeskunde zijn complementair. Osteopathie is een aanvulling op de klassieke geneeskunde , en is er dus geen alternatief voor.
Beoefenaars van de osteopathie zijn geen alternatievelingen en dienen bijgevolg zo ook niet te worden aanzien.
Wel dient men de osteopathie te beschouwen als een volwaardige geneeskunde .
In geen geval mag osteopathie verward worden met fysiotherapie , manuele therapie , cranio- sacrale therapie , of andere pasklare vormen. De osteopathiezorgen maken langs geen kant deel uit van therapieën die het holistische concept ( de betrokkenheid van het gehele individu ) verwaarlozen.
Artsen zijn meestal vergaand of totaal onbekend met osteopathie , vooral omdat zij daarmee tijdens hun opleiding en / of nascholingen geen contact hebben gehad. Dit geldt ook voor paramedici. Wanneer zij echter echt kennis hebben genomen van de doeltreffendheid van de osteopathische geneeswijze , wijzigt hun mening snel.
Overigens verwijzen steeds meer artsen en specialisten naar een professioneel osteopaat.
Multidisciplinaire samenwerking , overleg en transparantie tussen huisartsen en andere medische en paramedische zorgverleners , is een belangrijke pijler binnen onze praktijk.
Concreet betekent dit voor de patiënt (e) een belangrijke meerwaarde.
De sterkte van de osteopathie ligt onder andere in de bredere kijk , in het feit dat hij / zij als individu zo ruim mogelijk wordt bekeken.
De patiënt wordt niet gezien als een probleem , maar als een mens met een probleem.
In de wachtzaal zit geen pijnlijke rug , maar een persoon met een pijnlijke rug.
Uitgangspunten
Wat is osteopathie?
Uitgangspunten
De osteopaat herstelt de verloren gegane bewegingsfunctie van een bepaalde structuur.
De term structuur is toepasselijk op beenderen, spieren, pezen, gewrichtsbanden, steunweefsel, organen, delen van de schedel en zelfs cellen.
Het lichaam is een biologische éénheid, in wisselwerking met haar omgeving. De osteopaat benadert de mens als één geheel. Dit terwijl de klassieke geneeskunde, juist door zijn sterke specialisatie, de mens meer en meer fragmenteert.
De behandelwijze richt zich op het opsporen en behandelen van de oorzaken van de klachten, zodat het totale lichaam gestimuleerd wordt zichzelf te herstellen. Dit is niet eenvoudig omdat de plaats van de pijn niet altijd de plaats van de oorzaak is. Het lichaam wordt dus niet alleen symptomatisch behandeld.
Met de osteopathische behandeling worden de zelfgenezende krachten in het lichaam geactiveerd. Dit gebeurt door de beweeglijkheid van de weefsels te verbeteren.
Wat echter stuk is kan een osteopaat niet maken, maar een slechte functie is wel te behandelen.
Geschiedenis
Wat is osteopathie?
Geschiedenis
De Amerikaanse arts Dr. Andrew Taylor Still (1828 – 1917) ontdekte de principes waarop de osteopathie stoelt , en gaf er op 22 juni 1874 het symbolische begrip osteopathie aan.
Still was een klassiek geneeskundige die bestrijding van alleen ziekteverschijnselen destijds ontoereikend vond. Hij ging op zoek naar meer en leerde om het lichaam op een andere manier te bekijken. Hij kwam tot inzicht dat gezond weefsel een zekere mate van beweging moet vertonen , en dat bewegingsverlies een nadelige invloed kon hebben op de gezondheid van patiënten. Hij concludeerde dat bewegingsverliezen van verschillende weefsels mensen ziek maken. Hierbij ging hij op dezelfde manier te werk als een ingenieur die de mechanica van zijn machine bestudeerd. Hij ontwikkelde een manier om met zijn handen weefsels met verminderde beweeglijkheid te kunnen opsporen en behandelen.
Still stichtte in 1892 The American School of Osteopathy en legde daarmee het fundament voor deze moderne manuele geneeswijze.
Sindsdien is de osteopathie verder ontwikkeld , verrijkt en wetenschappelijk onderbouwd met behoud van het originele concept ; een eigen diagnostiek en therapie. De osteopathie bij ons is nog jong maar geniet steeds meer bekendheid en evolueert ten volle.
Definitie
Wat is osteopathie?
Definitie
Osteopathie is een samenvoeging van de twee Griekse woorden: osteon (bot) en pathos (ziekte ).
Ziek zijn door de beenderen moet echter niet letterlijk willen vertaald worden. Hoewel de wervelkolom en het bekken een centrale plaats in de behandeling innemen, worden ook de organen, schedel, spieren, bloedvaten en het zenuwstelsel bij de behandeling betrokken.
Osteopathie is een specifieke, onafhankelijke, volwaardige medische discipline waarbij de manueel diagnostische en therapeutische benadering van functiestoornissen, ontstaan door een bewegingsverlies van om het even welk weefsel, centraal staat.
Door het behandelen van mobiliteitsverliezen in het bewegingsapparaat, het orgaansysteem, schedel – en hersenstructuren, bloedvaten en zenuwstelsel, kan het eigen recuperatievermogen aangewend worden en herstellen we de structurele integriteit van het lichaam.
De relaties tussen de verschillende lichaamssystemen zijn zo hecht dat alle systemen elkaar beïnvloeden, en in elke behandeling onderzocht en zo nodig dienen behandeld te worden. Hier is duidelijk een onderscheid tussen een osteopathische behandeling en een behandeling met chiropraxie of fysiotherapie.
Bewegingsbeperkingen kunnen ontstaan door: een harde val (ook in het verre verleden), een kneuzing, ziekte, littekens na een operatie, zware bevalling, verkleving van weefsel door ontstekingsreacties, emotionele spanning, stress of verkeerde voeding.
Zelfs een gering verlies aan beweeglijkheid van weefselstructuren kan al aanleiding geven tot een plaatselijk of algeheel slecht functioneren (ziekte) , met of zonder pijn.